Word jij ook Relatie-Wijzer?
Relatie-Wijzer jaarkalender gratis downloadGratis Download

Page content

Geweldloze communicatie in gezinnen

Geweldloze communicatie in gezinnen

Pure openheid of op zoek naar herkenning?

Geweldloze communicatie in je gezin. Hoe doe je dat als emoties je de baas worden?  Groot, klein, dik, dun, jong, oud, rijk of arm: emoties hebben we allemaal. En de een is nu eenmaal beter in het reguleren van deze emoties dan de ander. Afhankelijk van de situatie, je gemoedstoestand en de directe omgeving. En veelal ook juist afhankelijk van karakter en (vastgeroeste?) patronen. En precies die patronen zijn onze kinderen aan het opbouwen. Wat kunnen we doen om ons als ouders soms iets minder barbaars te uiten?

Het verhaal van Anna

Onderstaand een praktijkverhaal van – laten we haar maar noemen – Anna. Met een paar aanpassingen, mocht ik dit delen met een ieder die er iets aan heeft. Anoniem, maar liefst wel zo letterlijk mogelijk. Is het enkel een uiting van pure openheid? Of zoekt de verteller naar herkenning? En dus helpend voor zowel lezer als verteller? Laat me weten wat je ervan vindt.

oplopende spanning bij griep“Vorige week had ik een week vrij. Het zou een week worden met maar een paar kleine echt vrije kruisjes in de agenda, want net als veel andere drukke moeders, partners, dochters, had ik juist die week afgesproken om met mijn man en kind naar de tandarts te gaan, mijn moeder op te zoeken op de sterfdag van mijn vader en met de vrijwilligersclub bijeen te komen voor de voorbereidingen aankomend Kerstfeest in het wijkcentrum. Maar goed, dat vult geen hele week, dus verder best lekker, een paar dagen rustig aan. Ik keek er naar uit.
Maar helaas, zoals ook zo vaak bij anderen gebeurt, kom ik in ruststand en vat de griep me. En flink ook. Koorts, hoesten, rillen … alles er op en er aan. En dat betekent dus verplichte rust. Dus ben ik veel thuis, val ik in slaap voor ‘Say Yes to the Dress’ en doe ik de afgelopen dagen een stuk minder in huis dan normaal (maar uiteraard niet niks, want dat zit niet in de aard van het beestje ‘vrouw’ denk ik). Maar het meeste komt nu op mijn partner aan en dat is lastig om met name twee dingen:

  • Ik moet loslaten wat ik altijd onder controle heb in dit huis;
  • Mijn partner ziet een aantal zaken in huis echt totaal anders dan ik.

Het gaat niet op mijn manier

Dus terecht zegt mijn partner “ik regel het, dus doe ik het op mijn manier”. En da’s al een heel lastige voor mij dus, ja, op een zwak moment ben ik gevallen over het feit dat hij het vlees, de groenten en de aardappelpuree allemaal in 1 groentelade legt. Voor mij iets dat in mijn systeem niet kan, maar volgens hem vacuüm verpakt, dus wat maakt het uit?! Ja, klopt. Dus, terugnemen en slikken. Maar de eerste woorden zijn er wel al over gevallen. Maar, gelukkig het viel mee. Het bleef bij een snauw.

Nog meer ergernissen

geweldloze communicatie bij ergenissenDan is de vuilnisbak in de keuken vol. Tenminste, vol genoeg dat er niet even snel nog wat bij komt. Dat is sinds maandag. Er vormt zich langzaamaan een stapeltje vuil op het aanrecht. Geen groen, want gelukkig aparte groenbak. Ik doe stapeltje vuil in een plastic zak en hang deze naast de vuilnisbak en vraag mijn partner op maandagavond en op dinsdagochtend weer om de vuilnisbak te vervangen. “Ja doe ik”. Ondertussen is er gisteren een zak vanuit de badkamer bijgekomen. De zak is dicht maar ligt sinds dinsdagmiddag dus naast de vuilnisbak in de keuken. Het vuil stapelt zich op daar in die keukenhoek.

Woensdagochtend zie ik dat er een nieuwe vuilniszak met clipje op het aanrecht ligt. Er worden aanstalten gemaakt maar nog steeds ontbijten we naast de vuilnisbak die ondertussen vuilnisbelt te noemen is. En ik kon deze ochtend niet meer vriendelijk vragen om de vuilnisbak op te ruimen. Dus kwam er een flinke brul uit en kreeg ik aanvallende – of beter verdedigende – woorden terug van mijn partner. Dat hij de laatste dagen ALLES doet en 1 dingetje niet en daar val ik dan over. Herkenbaar ladies?

Toenemende spanningen

Maar waar ik vanmorgen over viel toen ik mijn bord over de ontbijttafel schoof waardoor de thee over hem, de spullen op tafel en zelfs stukje muur kwam (oooh sorry!), was niet dat het vuil er nog lag, maar dat ik me niet serieus genomen voelde. Hoe kon hij nu nog niet weten dat leven op een vuilnisbelt – jaaaa want plots wordt het van vuilhoekje naar vuilnisbelt uiteraard – onmenselijk is. Niet te doen. Een schande voor ons gezin. Ja ja… de overtreffende trap is nog nooit zo fanatiek aanwezig geweest in ons huis en ik weet op een gegeven moment zeker dat ik en alleen ik in mijn recht sta. En okay, dat die thee mee schuift met het bord, dat was niet de bedoeling.

morsen hete thee laat emoties opEn wat gebeurt er aan de andere kant van de tafel? Hij krijgt (hete?) thee over zich heen en er knakt iets. “Verdomme trut, zie je niet dat ik alles doe voor je de afgelopen dagen? En gooit zijn nat geworden brood over mij heen.” Zucht… en daar blijft het ook niet helemaal bij. Want wij beiden willen ons recht halen of ons woordje afmaken of de ander alsnog overtuigen? Wat willen we eigenlijk op zo een moment? En heb je een keuze om op zo een moment te zeggen “time out lieffie, waar gaat dit om?”. Jee, wij mensen en emoties. Hoe reguleer je ze als de heftige emoties eenmaal de kop opsteken? Of is af en toe zo heftig uiten juist prima? Misschien wel.

Niet echt een goede voorbeeldrol

geschrokken kind bij oplopende emoties oudersMaar, toen ik rechts van me keek, stond daar onze 6 jarige dochter in haar Minnie Mouse pyjama verschrikt tegen de verwarming aan gedrukt. Nee, dat kan zeker niet de juiste bedoeling zijn. Dat ze leert dat er verschillende emoties zijn, prima. Maar dat haar moeder voor de zoveelste keer te klagen heeft over haar ‘in haar ogen te luie moron’ en dat vader met zijn natte pyjama van tafel loopt terwijl hij haar stomme bitch (piep – excuses) noemt, neeeeeeee… no way is dat okay. Sterker nog, is niet het voorbeeld dat ik als ouder wil geven. En mijn partner ook niet, dat weet ik zeker.

Escalatie voorkomen

Hoe voorkom je escalatie? Hoe stop je je ingezette proces? En hoe sluit je af? Als het even meezit voel je je daarna namelijk ook nog eens de slechtste ouder ever. En durf je de buren de komende dagen niet aan te kijken want, tja, dat hebben ze zelfs verderop in de straat gehoord natuurlijk.
Gelukkig hebben we na de uitbarsting en nog wat lichte naschokken, ook even weer naar elkaar geluisterd. En back to basic. En plots hoor en zie je dat de wereld (en dus ook je keuken) er heel anders uitziet dan 10 minuten geleden. Zucht.”

Geweldloze communicatie kun je leren

Vanuit RelatieZaak hebben we deze ‘Anna’ een cursus Geweldloze Communicatie aangeboden. Mijn collega Anita weet als relatiecounsellor als geen ander wat liefde, moeheid, omstandigheden en emoties met een partnerrelatie kunnen doen. En ook hoe dit beter te geleiden. Bedankt Anna. Bedankt voor je openhartigheid. Wellicht dat alleen al het opschrijven van wat er gebeurde een positieve verandering geeft … een volgende keer. Want zeg eerlijk, kennen we niet allen die momenten van ‘het wordt me eventjes teveel’?

Laat een berichtje achter!

Comment Section

0 reacties op “Geweldloze communicatie in gezinnen

Plaats een reactie


*