Page content

Gelukkig blijven in je relatie. Het kan!

Gelukkig blijven in je relatie. Het kan!

Vandaag de dag gaan de meeste mensen een relatie aan omwille van GELUK. We vinden het belangrijk om te kiezen ons leven te delen met iemand die waarde toevoegt aan onze ervaring van geluk. Maar hoe krijg je dat voor elkaar en houd je het vast? Op welke manier draagt je partner en hoe draag je daar zelf aan bij? Wat maakt dat je je gelukkig voelt in je relatie? Gelukkig blijven in je relatie blijkt in de praktijk toch lastiger te zijn dan we denken. Uit het toenemend aantal relaties dat beëindigd wordt, blijkt het lastig om geluk te waarborgen. Als relatiecounsellor maak ik dit in mijn praktijk vaak mee.

In deze blog geef ik je een overzicht met de meest voorkomende problemen die uiteindelijk kunnen leiden tot een relatiebreuk en tips om dit te voorkomen.

Inhoudsopgave

  1. Houden van is een werkwoord
  2. Communiceren met je partner
  3. Conflicten en ruzie
  4. Macht en onmacht
  5. Verbinden – vervreemding
  6. Intimiteit – sexualiteit
  7. Midlife – levensfasen
  8. Inkomen en werk
  9. Kinderen – zwangerschap
  10. De invloed van familie
  11. Onverwerkt verleden – de rugzak
  12. Rouw en verlies

“Houden van is een werkwoord…”

Gelukkig blijven in je relatie is geen sprookje maar een keuze!

…een veel gehoorde uitspraak waarvan je best snapt wat ermee bedoeld wordt.

In het begin van de relatie is er vaak sprake van verliefdheid. Mijn cliënten verwoorden deze periode vaak als onbezorgd en vrij. Stap voor stap komen er verantwoordelijkheden bij als werk, huis, kinderen en sociale verplichtingen. Voor veel jonge gezinnen vormt het gezinsleven een hele investering. Een investering die zo veel vraagt en tijd kost, dat de relatie er nogal eens bij inschiet.

Voordat je het in de gaten hebt, vliegen de jaren voorbij en heb je een stukje van de relatiefilm gemist. Je bent ouder geworden, hebt dingen meegemaakt, bent vader of moeder geworden en je bevindt je in een andere levensfase. Dan kan het gebeuren dat je van elkaar vervreemdt. Het is lastig te verwoorden wat jou en je partner gelukkig maakt. Er kan een situatie ontstaan waarin je naast, in plaats van mét elkaar leeft. Er doen zich meer momenten voor waarop geluk ver te zoeken is.

Communiceren met je partner

Mijn partner en ik praten niet met elkaar

Slechte communicatie zorgt vaak voor relatieproblemen

Een gebrek aan communicatie is een veelvoorkomend relatieprobleem. Ik hoor geregeld van mijn cliënten dat ze eenvoudig praten over praktische zaken of algemene dingen, maar dat kwetsbaarheden onbesproken blijven. Op het moment dat partners bang zijn om zich kwetsbaar op te stellen of conflicten uit de weg gaan, kan het stil vallen. Vervolgens loop je het risico dat de een aannames doet over de gedachten en gevoelens van de ander en daarnaar handelt.

“Hij vindt zijn werk belangrijker dan onze relatie, anders was hij wel vaker thuis”.
Bovenstaande gedachte kan ervoor zorgen dat iemand zich afgewezen of eenzaam voelt en afstand gaat nemen om die gevoelens te verminderen. Maar wat nu als je hardwerkende partner zo veel op kantoor is om ervoor te zorgen dat jullie op vakantie kunnen blijven gaan en de kinderen kunnen studeren? Het zou goed kunnen dat er veel uren gewerkt worden omdat iemand veel van je houdt.

Bovenstaande situatie is eeuwig zonde en creëert inbreuk op je relatiegeluk. Zelf vervullende voorspellingen gaan een gesprek met elkaar uit de weg. Je denkt te weten hoe het zit en teleurstellingen en onvervulde behoeften stapelen elkaar op. Jullie groeien uit elkaar.

Hoe kan ik beter communiceren met mijn partner?

Communiceren met je partner start met de intentie elkaar te willen begrijpen

Communiceren kun je leren!

  • Goede communicatie begint met de intentie om elkaar te begrijpen. Op het moment dat een partner alleen hoort wat hij of zij wilt horen en alles door zijn of haar eigen bril bekijkt, worden conclusies getrokken en wordt de echte boodschap niet ontvangen. Start met een andere intentie: luister, ben nieuwsgierig naar wat de ander je te vertellen heeft. Probeer om eerst een ander te begrijpen, voordat jij zelf begrepen wordt.
  • Ook woordkeuze vormt een belangrijke basis voor goede communicatie. Onderstaande zinsneden geven goed weer wat ik daarmee bedoel:
    Vraag: “Ben jij morgenavond thuis?”
    Antwoord: “Nee.”
    Resultaat: Aanzienlijke teleurstelling en stilte.

Vraag: “Zou je morgenavond thuis kunnen zijn? Ik heb je gemist deze week.” 

Antwoord: “Ik heb jou ook gemist, maar morgenavond lukt echt niet. Zullen we overmorgen vrijhouden voor ons?”
Resultaat: Tijdelijke teleurstelling maar opgewekt over een duidelijk situatie de toekomst.

  • Geweldloze communicatie: een goede manier om met elkaar te communiceren omdat aanvallen worden voorkomen en ruzies stilvallen. Je kunt geweldloze communicatie in vier stappen toepassen:
  1. Beschrijf de feitelijke situatie. “Deze week zijn we nog niet samen thuis geweest.”
  2. Beschrijf je gevoel. “Ik mis je.”
  3. Beschrijf je behoefte. “Ik zou wat tijd met je doorbrengen.”
  4. Doe een verzoek. “Zou je een avond per week vrij willen houden voor een avondje samen?”

Wat maakt bovenstaande zinnen zo anders? Je spreekt in ik-zinnen. Dat is heel anders dan jij zinnen (“Jij bent ook nooit eens een avondje thuis!”) Natuurlijk weet je niet of je partner op jouw geweldloze verzoek ingaat maar zijn of haar bereidheid om te luisteren en je tegemoet te komen, zal zeker weten groter zijn.

Conflicten en ruzie

Mijn partner praat met stemverheffing.
Elk gesprek ontaardt in ruzie.
Mijn partner dramt door.
We zijn het meestal met elkaar oneens.
Mijn partner vindt dat ik zeur.
Ik krijg overal de schuld van.
Mijn partner luistert niet naar wat ik zeg.
Ik ben bang voor mijn partner.
Mijn partner wil altijd gelijk krijgen.
Er is geen begrip

Mijn partner wordt boos en loopt weg.

Hoe voorkom dat conflicten met je partner escaleren?

Mijn partner en ik hebben geregeld ruzie.

Conflicten komen in de beste relaties voor. In de ene relatie escaleert een conflict in een confrontatie, in de andere relatie wordt gezwegen en weer een ander stel komt samen tot een oplossing.

Confronteren en stilzwijgen

In het geval van een ruzie gaat de een de confrontatie aan te gaan. Het spuien van emoties kan, in ieder geval tijdelijk, opluchten. Een ander kiest er juist voor te zwijgen en stelt zich schijnbaar onverschillig en onbewogen op waardoor het uiten van emoties moeilijk wordt en er spanning ontstaat. Beide strategieën leiden in ieder geval niet tot een structurele oplossing.

Ruimte voor een open reactie?

Achter de uiting van boosheid of irritatie zit vaak een emotie. Je hebt bijvoorbeeld behoefte aan begrip, waardering, aandacht, liefde, seks, steun, maar je ervaart het niet. Je bent teleurgesteld omdat je verwachtingen hebt die een ander niet waarmaakt. Zodra je een gesprek begint met een verwijt, zal de ander zich waarschijnlijk verdedigen. Woorden als altijd, nooit, vaak, enzovoort maken het verwijt extra beladen.  “Jij bent nooit eens op tijd!” of “Ik moet altijd alles regelen”, zijn uitspraken die weinig ruimte geven voor een open reactie. Logisch, dat een ander zich aangevallen voelt en zichzelf verdedigt, vlucht of juist zwijgt.

De eindeloze strijd

Eenmaal flink aan het ruziën, weet geen van beiden meer waar het nu eigenlijk echt over gaat. Gaat een heftige ruzie nou echt over op tijd komen of zaken regelen? Meestal niet. Het wel of niet op tijd komen van je partner wordt gekoppeld aan een dieper liggende behoefte. Als deze behoefte niet vervuld wordt, is de kans dat dit in verschillende situaties steeds opnieuw tot ruzie lijdt. Het nadeel van een ruzie is situatie van een winnaar en een verliezer, in plaats van een oplossing waarin beiden zich kunnen vinden. Stel dat iemand vaak aan het kortste eind trekt, zou dat er bijvoorbeeld voor kunnen zorgen dat hij of zij zich ongehoord en ongelukkig voelt, of zelfs besluit uit de relatie te stappen.

Hoe lossen we conflicten en ruzie op?

Neem even afstand voordat je tot een oplossing komt. Emotionele reacties zetten ons mensen op scherp en onderzoek toont aan dat we in die gevallen moeite hebben helder na te denken. Zodra je even afstand neemt, kan je systeem zich resetten waardoor rust terugkeert. Zo voorkom je uitspraken of acties die een ander pijn doen en heb je later geen gevoel van spijt.

Eén unieke win-win situatie:

Er zijn diverse manieren om met conflicten om te gaan, maar er is maar een manier waarbij partners er samen uitkomen. Dit wordt in onderstaande situatie geschetst.

Geweldloze communicatie geeft win-win situatie

Komen tot een consensus (overeenstemming) is een kwestie van goede communicatie en de juiste intentie.  Als je de methode “geweldloze communicatie” toepast, kun je elkaar heel goed duidelijk maken waarom iets belangrijk voor je is. In het mooiste geval gaan partners in op elkaars verzoek. In nagenoeg perfecte oplossingen, geven beiden partners weleens toe (een compromis). Soms is het in een relatie telkens dezelfde persoon die toegeeft. Dat wreekt op termijn. Zorg ervoor dat je met elkaar kunt onderhandelen.

Wat is goed onderhandelen?

Een kwalitatieve onderhandeling start met goede bedoelingen. Besef je dat je jezelf, maar ook je partner het beste gunt. Zo blijf je in gesprek tot een acceptabele oplossing ontstaat voor beiden.

Voorbeeld:

  • Eveline wilt niet meer naar alle verjaardagen, dat kost veel tijd
  • Tom zegt dat Eveline dat niet kan maken. Hij wil graag tradities in ere houden
  • Eveline legt uit dat ze behoefte heeft aan tijd en ruimte voor zichzelf en het gezin
  • Tom legt uit waarom hij zo graag samen met Eveline naar verjaardagen gaat

Samen komen Tom en Eveline tot de conclusie dat er veel verjaardagen zijn en het gezin een drukke agenda heeft. Zowel Tom als Eveline hebben behoefte aan meer tijd voor elkaar en het gezin. Zo maken ze een lijst van alle verjaardagen en een selectie van de verjaardagen waar ze samen, alleen of niet meer naartoe gaan. Ook vinden ze het een prima idee om deze keuze met de rest van de familie te bespreken. Dit is een duidelijke De win-win situatie: een uitkomst die ruimte biedt voor de traditie om naar verjaardagen te gaan, evenals ruimte creëert voor elkaar en het gezin.

Agree to disagree

”Agree to disagree!”

Soms heeft een conflict weinig directe invloed op jullie leven. Stel je voor dat een meningsverschil uitmondt in een conflict. Jullie verschillen van mening, wisselen argumenten uit en komen dan niet tot een compromis. ”Agree to disagree!” Bijt je niet als een pitbull vast in iets wat feitelijk onbelangrijk is voor jou of je relatie. Zo voorkom je dat iets wat niet persoonlijk is, toch persoonlijk wordt. Laat zien dat je de mening van je partner respecteert en durf de discussie te beëindigen.

Macht en onmacht

Alles wordt bepaald door mijn partner.
Mijn partner laat zich niets zeggen.
Mijn partner is heel dominant.
Ik ben bang mijn partner te verliezen.
Mijn wereld stort in als we uit elkaar gaan.
Het ligt altijd aan mij.
Het lijkt mijn partner allemaal niets te doen.

Mijn partner bepaalt alles

Een relatie is een kwestie van geven en nemen

In de relatie gaat het vaak over de balans. Dat wil niet zeggen dat alles te allen tijde in evenwicht moet zijn. Dat is niet realistisch. Chronische disbalans is echter wel schadelijk. Zoals in het stuk over conflicten en ruzie beschreven staat, is het komen tot een compromis een kwestie van geven en nemen. Ben jij degene die altijd neemt of altijd geeft? Dan is de kans groot dat dit vroeg of laat leidt tot relatieproblemen.

Macht of onmacht?

Wanneer er sprake is van macht of onmacht heeft dit te maken met afhankelijkheid.  Dit kan emotionele, fysieke, mentale maar bijvoorbeeld ook sociale of financiële afhankelijkheid zijn. Partners zijn namelijk onder andere bij elkaar omdat ze karaktertrekken en eigenschappen in elkaar vinden die ze zelf in mindere mate bezitten.

  • Stel je voor: je partner zorgt voor het inkomen en jij voor de kinderen. Om die reden bepaalt je partner welke financiële uitgaven jullie doen. Dat maakt jou financieel afhankelijk.
  • Stel je voor: Je partner is fysiek beperkt en afhankelijk van jouw zorg en begeleiding. Daardoor cijfer jij jezelf weg en ga je conflicten uit de weg. Het resultaat? Je partner gaat zich dominant gedragen.

Hoe kan ik positieve invloed uitoefenen op onze relatie?

Je hebt meer invloed op je eigen denken en handelen dan op dat van je partner. Daarom begint het antwoord op bovenstaande vraag bij jezelf. Neem je eigen gedrag eens kritisch onder de loep. Je kunt je partner beoordelen, dan moet dat bij jezelf ook lukken. Vragen die je jezelf kunt stellen zijn:

  • Op welke manier maak ik mijn partner duidelijk wat ik graag wil?
  • Hoe reageer ik als mijn partner het niet met mij eens is?
  • Hoe ga ik om met een besluit dat mijn partner neemt zonder met mij te overleggen?

Vaak wordt je gedrag gevoed door een gedachte en een gevoel. Als je ervan uitgaat dat je partner geen rekening met jou houdt, kan het zijn dat je geen moeite meer doet om duidelijk te maken wat jij wilt. Als jij voor wederzijdse invloed kiest, doe je je best voor evenveel inbreng omdat jouw mening toe doet. In totaliteit komt het komt het neer op goede communicatie enerzijds en onderhandelen met een zekere mate van standvastigheid anderzijds.

Zoals eerder beschreven, maak je met “geweldloze communicatie” duidelijk waarom je iets belangrijk vindt. Wanneer je partner begrijpt waarom je ergens waarde aan hecht, is hij of zij eerder geneigd rekening met je te houden. Dan kan nog zijn dat je toch wat water bij de wijn moet doen. Onderhandelen is een kwestie van geven en nemen: weet waar je absolute grens ligt, maar ben ook bereid je partner tegemoet te komen. Onderhandelen kun je leren. In het begin is dat wennen, zeker wanneer winnen en verliezen een normale zaak voor je zijn.

Verbinding – vervreemding

Mijn partner en ik leven als broer en zus.
We leven langs elkaar heen.
Er is geen aandacht meer voor elkaar.
Het is of ik mijn partner niet meer ken.
Ik kan mijn partner niet bereiken.
We doen steeds meer ons eigen ding.
Ik weet niet hoe ik mijn partner gelukkig kan maken.
Ik vraag me af of dit het nou is.

Ben jij op je partner uitgekeken en haal je de stekker eruit?

Hoeveel deel jij met je partner?

Een scheiding komt vaak voort uit het feit partners op elkaar uitgekeken zijn. Het is een van de vijf meest voorkomende redenen om te scheiden. Partners zien elkaar niet meer staan, hebben elkaar niets meer te vertellen en niets meer aan elkaar toe te voegen. Dat klinkt best hard. Je deelt je leven met iemand, maar eigenlijk deel je weinig. Sommige stellen in mijn praktijk noemen het leven als broer en zus. Of ze geven aan wel een goed team zijn, maar weinig liefde te ervaren.

De eerste jaren dat je bij elkaar bent heb je gezamenlijke doelen waar je samen aan bouwt. Je bent verliefd en leidt een onbekommerd leven. Je gaat samenwonen, bouwt een nest, kiest een baan die daarbij past en even later komen de kinderen. Naarmate de tijd vordert, krijg je een volle agenda. Ook je sociale leven gaat door en je besteed tijd aan sport en hobby’s. Het liefst blijf je alle ballen in de lucht houden. Zo krijgt alles aandacht, behalve je relatie. Alsof jullie welzijn samen vanzelfsprekend is. Helaas, je hebt het mis.

Afhankelijk van gebeurtenissen en je levensfase komt er een dag dat je je realiseert dat de relatie stelselmatig verwaarloosd is. Soms zijn het gebeurtenissen als een sterfgeval, ontslag, ziekte, of het uitblijven van een zwangerschap die ervoor zorgen dat je in een overlevingsmodus terecht komt waardoor je minder openstaat voor je partner. In andere gevallen gaat alle aandacht naar de kinderen, het verbouwen van een huis of een baan. De meeste scheidingen vinden plaats in de leeftijdscategorie tussen de 45 en 55 jaar, de leeftijd van de zogenaamde “midlife crisis”.

Hoe komen we weer met elkaar in verbinding?

De uitkomst van deze vraag begint met aandacht voor elkaar. Zo leer je elkaar opnieuw kennen. In de eerste fase van een relatie heb je veel aandacht voor elkaar en houd je rekening met elkaar. Dat verandert vaak. Zeker wanneer je nu in een andere levensfase zit en andere behoeften hebt dan toen je jong was. Zolang je weet wat er eerst wel was maar nu ontbreekt, weet je ook wat je terug kunt halen.

Zie het als een uitdaging

Weet wat je partner belangrijk vind en steek daar energie in

Het is een mooi doel om elkaars liefdeskaart weer te leren kennen. Stel jezelf allereerst de vraag of je voldoende aandacht geeft aan de dingen die je echt belangrijk vindt. Weet je wat je echt belangrijk vindt? Deze twee vragen vormen de basis wanneer je uiteindelijk inhoud wilt geven aan jouw rol als partner, vader, moeder, werknemer, werkgever, zoon of dochter.

Zodra je weet wat je belangrijk vindt, ga je het ook zinvol vinden daar energie in te steken. Dan ga je een avondje met een goede vriend op stap omdat je wil weten hoe het met hem gaat. Of een dagje naar de sauna met een vriendin om bij te kletsen. Als je weet wat voor jou de inhoud van een fijne relatie is, kun je vandaag beginnen om deze positief te beïnvloeden. Vind je een open en goed gesprek belangrijk? Dan zet je op een avond de tv uit, schenk je een glas wijn in en nodig je je partner uit voor een gesprek. Kleine acties genereren een groot effect.

Doen is het toverwoord

Of je weer met elkaar in verbinding komt, valt of staat met de aandacht en interesse in elkaar. Om elkaars liefdeskaart opnieuw te leren kennen, ga je in gesprek en onderneem je dingen. Doen is het toverwoord. Dat betekent dat je er tijd voor moet maken, ook met een volle agenda. We hebben het allemaal “druk”.  Het is de kunst om te weten wat je belangrijk vindt, daar activiteiten aan te verbinden en deze in te plannen.  Kijk eens samen naar jullie invulling op de kalender en check of dat wat jullie voor jezelf, elkaar en het gezin belangrijk vinden erin staat.

Intimiteit – seksualiteit

Seks en intimiteit staat op een laag pitje

Mijn partner gaat vreemd.
Mijn partner heeft een ander.
We knuffelen nooit.
Ik voel me afgewezen.
Mijn partner wijst mij af.
Ik mis de warmte in onze relatie.
We hebben al lang geen seks meer gehad.

Twee verschillende onderwerpen

Intimiteit en seksualiteit worden vaak in een adem genoemd, maar ze verschillen van elkaar. Je kunt problemen ervaren op het gebied van seksualiteit, maar wel een intieme relatie hebben. Anders om kan het zijn dat de seks prima is, maar je een gebrek ervaart aan intimiteit. Zodra je onderscheid maakt tussen intimiteit en seksualiteit, kun je beter ontdekken waar het probleem zit.

Wat is voor jou intimiteit?

Wat is intimiteit?

Stel je voor dat je intimiteit mist, is het vaak lastig onder worden te brengen wat je mist. Voor de een gaat het om een kleine omhelzing of een filmpje kijken samen op de bank, de ander heeft behoefte aan de vraag: “hoe was je dag?”. Hoe het ook wendt of keert, intimiteit is een verbinding tussen twee partners die ontstaat door wederzijdse uitwisseling van informatie, gevoelens en gedachten. Dankzij de aandacht voor elkaar ervaren partners dat ze van betekenis zijn voor elkaar.

Contact met jezelf

Voordat je intiem kunt zijn, gaat het om het contact met jezelf. Is dat in orde? Dan kun je contact maken met je partner. Is dat, onbewust wellicht, verstoord door je jeugd of recente gebeurtenissen? Dan kan het zijn dat je afstand genomen hebt van je eigen emoties en behoeften, waardoor je moeilijk contact maakt met je partner. Je voelt je onveilig of mist verbinding en zo blijft een intens gevoel van intimiteit uit. Wanneer je daarbij ook denkt dat je niet belangrijk bent voor je partner, wordt je gevoel van onveiligheid en eenzaamheid gevoed.

Een open houding

Intimiteit vraagt om een volledig open houding ten opzichte van je partner. Vertrouw op de ander en stel je kwetsbaar op. Deze uitdaging is de moeite waard om vertrouwen te creëren, twijfel over liefdesgevoelens weg te nemen en zo weer een intieme relatie te krijgen. Een open houding is het vertrekpunt om de ruimte, die tussen jou en je partner bestaat, te verkleinen.

Seksualiteit

Wanneer er gebrek is aan intimiteit, kan het zijn dat er wel sprake is van seksualiteit. Dan beperkt seksualiteit zich vaak tot de geslachtsdaad ofwel het bevredigen van een seksuele behoefte. Ondanks de prima seks, ervaar je een afstand en mis je de eenheid in jullie relatie. Wanneer seksualiteit een lust is en geen uiting van liefde, kan er een vervelend gevoel of gemis ontstaan. Wanneer de behoefte aan seks helemaal op een laag pitje staat, dan gaat seks een minimale rol spelen in je relatie en wellicht helemaal verdwijnen.

Een natuurlijk intens verlangen

Intimiteit en seksualiteit zitten diep in ons verlangen verankerd. Zo bestaat het risico dat je ernaar op zoek gaat buiten je relatie. Dat houdt het probleem in je eigen relatie weliswaar in stand en velen vinden dit te ver gaan, al is oorzaak wel te herleiden naar een natuurlijk intens verlangen.

Hoe breng ik intimiteit en seksualiteit terug in mijn relatie?

Intimiteit

Intimiteit is oprecht in plaats van gespeeld spel. Je kunt niet doen alsof. Wel kun je de relatie en omstandigheden beïnvloeden zodat er weer oprechte aandacht voor elkaar is. Stel intimiteit voldoende centraal. Het vraagt om tijd maken voor elkaar. Dat hoeven geen weekendjes weg te zijn. Want als het telkens weekendjes weg zijn, verandert er niets op de vrijdag voor en de maandag na het weekend.

Zoals je bij verbinding kunt lezen, is het belangrijk de liefdeskaart van je partner te kennen, maar zeker ook die van jezelf.

  • Wat maakt je gelukkig?
  • Waar word je blij van?
  • Wat is je drive?
  • Welke waarden je verbonden voelt?
  • Wat vind je belangrijk?

De antwoorden leiden naar de kern van je partner en jezelf. Intimiteit vraagt namelijk om dieper contact dan het delen van een hobby of samen tv kijken.

Hoe leer je de liefdeskaart kennen?

Liefje, laat me zien wat je voelt en vertel me hoe je bemind wilt worden

Start het gesprek, onderneem en doorbreek grenzen. “Think and go out of the box.” Ga op zoek naar een veilig gevoel en durf je kwetsbaar op te stellen om het makkelijker te maken intimiteit toe te laten. Maak van je hart geen moordkuil en geef aan wat je voelt. Soms kun je ook vertellen hoe hij of zijn kan helpen om weer een veilig gevoel te krijgen. Herken en erken je angsten en zet er positieve ervaringen tegenover. Je zult je verbazen dat je partner je daar als geen ander bij weet te helpen.

Zo ga je emoties samen ervaren, waardoor je hart zich opent en je intimiteit toelaat.

De rol van intimiteit is groot wanneer je volledige eenwording wenst te ervaren bij seksualiteit. Een goede beleving van seks vraagt om een veilig gevoel, vertrouwen in elkaar, je op je gemak voelen en je kwetsbaar opstellen. Openheid over klachten of onzekerheden is onlosmakelijk verbonden met een fijne seksuele ervaring. De liefdeskaart heeft dus ook invloed op je seksleven. Naarmate je ouder wordt en jij en je partner in een andere levensfase terechtkomen, wordt ook je je mentale en fysieke toestand beïnvloed. Maak dit bespreekbaar zodat je je seksleven hier op een creatieve wijze op aanpast. Een waardevolle uitdaging, zeker gezien seksueel contact de vlam in jullie relatie brandend houdt.

Midlife – levensfasen

Is dit het nou?

Mijn partner wil geen serieuze stappen maken?
Ik weet niet of ik kinderen wil?
Ik ben nog niet toe aan samenwonen.
Mijn vriend(in) woont in het buitenland.
Nu we een kind hebben, is alles veranderd.
Alles draait om werk en kinderen.
We hebben nergens tijd voor.
Wat verbind ons eigenlijk nog?
Ik heb alles maar voel me niet gelukkig.
Ons leven is een sleur geworden.
Ongemerkt zijn we vriendjes geworden, geen partners.
Opnieuw een relatie starten, valt niet mee.
Ik zit letterlijk niet goed in mijn vel.
Ik voel me overbodig en nutteloos.

Jonge levensfase

Levensfasen zorgen voor uitdagende keuzes tussen partners

Vele jonge stellen staan tamelijk onbekommerd in het leven en genieten volop van elkaar. Op een bepaald moment zetten partners stappen. Studies worden afgerond, banen wordt gevonden en men gaat op zoek naar een huis. Daar waar alles in de eerste fase van de relatie gesmeerd liep, kan er een situatie ontstaan waarin de een zakelijke stappen wilt zetten en de ander juist eerst wilt gaan reizen. Daarbij zorgt de internationalisering ervoor dat er relaties ontstaan tussen partners die op twee totaal verschillende plekken op de wereldbol wonen. Welke keuze maak je dan? Geef je op of ga je bij elkaar wonen? Komt hij of zij naar jou toe of verhuis jij? Kortom, jonge stellen krijgen genoeg vragen voor hun kiezen waarbij uitdagende keuzes moeten worden gemaakt.

Gezinsfase

De gezinsfasen zorgt vaak voor spanningen in een relatie

Heb je bovenstaande stappen gemaakt? Vaak ben je dan ergens toe aan het stichten van een gezin. Een nieuwe fase die waanzinnig mooi én heel hard werken is. Je steekt tijd en energie in de kinderen, werkt, hebt een huis te onderhouden, vrienden, sport en hobby’s. Je zet je honderd procent in, maar realiseert je soms niet waarvoor je dit eigenlijk doet. De levenstrein raast door. Het kan voorkomen dat je plotseling een enorm onbehaaglijk gevoel ervaart: een gebrek aan zingeving. Is dit nu wat je ervan had verwacht? Dat kan onder meer resulteren in:

  • Vluchtgedrag en twijfel over je relatie;
  • Een passieve houding: je bent niet gelukkig en hebt het gevoel daar weinig aan te kunnen veranderen. Zo komt de sluipmoordenaar sleur en vervlakking je relatie binnen;
  • Een waanzinnig druk bestaat waarbij je het ene project na het andere oppakt. Van verbouwing naar verbouwing, van loondienst naar ondernemerschap, enzovoort.

Je kinderen worden groter. Op je werk verschijnt een nieuwe generatie. In principe is in de basis alles dik in orde waardoor er tijd aan zou moeten breken om te genieten. Toch lukt dat niet. Dat is niet uitzonderlijk. Mensen worden ouder, krijgen wellicht de nodige kwaaltjes, zijn eerder moe en/of komen in de overgang terecht. Plotseling besef je je dat je opnieuw invulling moet geven aan je bestaan en aan je relatie, maar je hebt geen idee hoe.

In welke fase jij en de relatie zich ook bevinden, neem beiden eens onder de loep. Wanneer dat lukt is de kans dat je jezelf en elkaar in het oog houdt, in plaats van kwijt raakt, groot.

De jaarlijkse relatie-indexering

Het is tijd om met elkaar te praten

Elke levensfase brengt specifieke levens- en dus ook relatievragen met zich mee. Het werkt om de stand van je relatie een keer in de zoveel tijd, bijvoorbeeld jaarlijks, te peilen ofwel indexeren.

Hoe doe je dat?

  1. Geef de belangrijkste pijlers van de goede relatie een zekere waarde. Daarbij bepaal je eerst voor jezelf welke elementen je belangrijk vindt. Deze lijst kan je daarbij helpen. Naast de waarde, heb je hier ook ruimte om aan te geven waarom je een bepaalde waarde aan een element toekent.
  2. Op een rustig moment ga je met je partner in gesprek waarbij je de lijst als hulpmiddel gebruikt. Stel vast wat goed gaat. Waar ben je tevreden over? Langzaam wordt duidelijk welke pijlers aandacht nodig hebben. Samen kies je de drie belangrijkste – en dat zijn niet altijd de pijlers met de laagste score – waar je de komende tijd meer en gericht aandacht aan gaat schenken.
  3. Maak een actieplan, bestaande uit een doel, werkwijze, acties en een evaluatie. Dat klinkt moeilijker dan het is! Ik geef je een voorbeeld: Stel je voor, je wilt meer tijd voor elkaar. Dan is dat het doel. De werkwijze zou als volgt kunnen luiden: ga op zoek naar een betrouwbare oppas, een gezamenlijke bezigheid, schrap dingen uit je agenda en zet de tv iets vaker uit. Vervolgens komt de concrete actie en het plannen van die actie. Op donderdagavond houden jullie je agenda vrij, blijft de tv uit en neem je om de beurt het initiatief om invulling te geven aan de donderdagavond. De donderdagavond is vaste prik een avond voor jullie samen. Jullie verklaren die avond heilig en maken hem even belangrijk als op tijd op je werk verschijnen of met je zoon of dochter naar zwemles gaan. Ga stap voor stap te werk. Ieder klein succes is er een. Als het ene doel eenmaal bereikt is ga je voor het volgende.

Inkomen en werk

Verlies van inkomen of werk leidt vaak tot problemen

Verlies van inkomen en werk zorgt voor veel relatieproblemen

Mijn partner is ontslagen.
We komen maar niet uit de schulden.
Mijn partner voelt zich nutteloos.
Sinds mijn partner thuis is, maken we veel ruzie.
Mijn partner wil voor zichzelf beginnen.
Mijn partner voelt zich afgedankt.
Wij zijn op leeftijd en komen niet meer aan het werk.
We komen steeds verder in de financiële problemen.
Mijn partner geeft veel te veel geld uit.

Werken is meer dan zorgen voor inkomen. Mede dankzij je werk, neem je deel aan de maatschappij, hoor je bij een organisatie en zet je je kwaliteiten in. Vaak levert een baan een belangrijke bijdrage aan zingeving. Het verlies van een baan is dus meer dan een inkomenskwestie en heeft een enorme impact op je relatie.

Parttime werken

In Nederland werkt 60 % van de vrouwen en 20 % van de mannen parttime. In slechts 1 van de 6 gevallen werken twee partners evenveel. De meerderheid van de vrouwen gaat minder werken als er kinderen komen. Sommige vrouwen gaan weer meer werken als de kinderen naar school gaan. Daarbij komt het voor dat vrouwen er gaandeweg achter komen dat ze een te grote “moederrol” hebben en te weinig aan zichzelf toekomen. Daar waar de partner volledig deelneemt aan de maatschappij en fulltime werkt. Zijn baan neemt zoveel tijd in beslag dat deelname aan de thuis- en opvoedtaken minder is de vrouw zou willen. In vele gevallen resulteert dit in spanningen binnen de relatie. Daarbij uit de vrouw wat haar misgund wordt, in plaats van te uiten wat ze zichzelf zou gunnen.

Ontslag, faillissement of ziekte

Door ziekte, faillissement of ontslag kan een partner onverwacht thuis komen te zitten. De partner moet dit ook verwerken. Vaak wordt het gevoel van hoop en zelfvertrouwen aangetast. Hij of zij stoeit met zichzelf en druk een stempel op de huiselijke sfeer. Dit terwijl de andere partner verder leeft en de zorg voor kinderen belangrijk blijft. Zo ontstaat er druk op de relatie. Beide partners beleven de situatie op een eigen manier, vinden het lastig begrip voor elkaar op te brengen en ook financiële druk kan een rol gaan spelen. Individuele keuzes over uitgaven uitgegeven en/of schulden kunnen grote spanningen veroorzaken binnen een relatie.

Hoe krijgen we ons leven weer op de rit?

Het leven bestaat deels uit onverwachte gebeurtenissen. Stel je voor, je werkt hard en totaal onvoorzien verlies je je baan. Je mooie voorstelling van de parttimebaan en de zorg over de kinderen lijkt ver weg en op momenten ervaar je een ongelukkig gevoel. Plannen die je samen met je partner hebt gemaakt, kunnen niet worden verwezenlijkt omdat het inkomen niet toereikend is.

Geluk is een keuze

Er gebeuren dingen in het leven waar je weinig invloed op hebt. Je hebt gebeurtenissen niet altijd in de hand. Toch heb jij, bij alles wat je onverwachts overkomt, de keuze om iets te veranderen. Het is de manier waarop jij met zaken omgaat die bepaalt in hoeverre gebeurtenissen je leven en jouw relatie beïnvloeden.

Maak je een nieuwe start of blijf je hangen in je oude leven

Makkelijker gezegd dan gedaan?

Wellicht zie je dat problemen gepaard gaan met emoties en lijkt het je enorm moeilijk om positieve invloed uit te oefenen op vervelende gebeurtenissen. Maar plaats van je neer te leggen bij nadelige gebeurtenissen en emoties, kun je telkens een nieuwe start maken. Je kunt drie strategieën toepassen. Deze zal ik toelichten aan de hand van een voorbeeld. Stel je voor: je bent na jaren van hard werken ontslagen vanwege een reorganisatie, welke mogelijkheden heb je dan?

  1. Loslaten

Je laat dingen los die je tegenhouden om een nieuwe start te maken. Kun je het loslaten om je vast te bijen in de organisatie waar je jarenlang deel van uitmaakte? In plaats van te blijven streven naar een functie bij de werkgever waarbij je telkens wordt afgewezen, kun je je geluk ook elders zoeken. Een nieuw begin en een nieuwe kans.

  1. Accepteren

Je legt je neer bij de situatie die niet meer kan worden teruggedraaid.  Zo laat je het bedrijf en de frustratie los. Sta je dan met lege handen? Nee hoor, je accepteert de situatie en ziet de waarheid onder ogen. Dat is waardevol omdat je realistisch naar je eigen situatie kunt kijken en kunt accepteren dat het is zoals het is. Jij hebt de volledige regie en kunt kiezen voor zaken waar je wel positieve invloed op hebt.

  1. Aanpakken

Actiegericht ga je aan de slag. Je kiest voor de oplossing die het best bij jou, je partner en jullie samenzijn passen. Maak doelen haalbaar en realistisch. Zo ervaar je een krachtig gevoel en zorg je zelf voor moed om vervolgstappen in de goede richting te zetten.

Kinderen – zwangerschap

Wat doet het krijgen van kinderen met je relatie?

Wat doet wel of geen kinderen met je relatie?

Wij raken niet zwanger?
We zijn alleen nog maar bezig met zwanger worden.
Mijn partner wil een kind, maar ik niet.
Sinds de kinderen er zijn is alles veranderd.
Alles draait om de kinderen?
De zorg voor de kinderen komt op mij neer?
Ik ben alleen nog maar aan het moederen.

Volgens de cijfers van het CBS 2015:

  • Krijgt gemiddeld 7 van de 10 vrouwen een kind;
  • Is het gemiddelde aantal kinderen per vrouw 1,7;
  • Is de grootste groep vrouwen die een kind krijgt tussen de 30 en 35 jaar oud, gevolgd door 20-25 jaar en daarna de groep vrouwen van 40-45 jaar.

Uit bovenstaande cijfers kun je opmaken dat de groep vrouwen tussen de 25 en 30 evenals 35 en 40 jaar ontbreekt. In de cijfers van het CBS ontbreekt het aan gegevens over vrouwen waarbij een zwangerschapswens uitblijft, de toename van abortussen, de veranderingen die ouderschap met zich meebrengen en de druk die het thema zwangerschap en kinderen kan leggen op relaties.

Wens om zwanger te worden blijft onvervuld

Als een kinderwens onvervuld blijft gaan partners vaak het medische traject in

Ook als het de kinderwens of het ouderschap betreft is het leven minder maakbaar dan we denken. Stel je voor, je hebt je studie af, een leuke baan, een goede relatie en woont samen. Je bent klaar om een gezin te stichten. Toch blijf je ouderloos. Het aanvankelijke geduld maakt naar verloop van tijd plaats voor zorgen.

Samen besluit je het medische traject in te gaan. Je kinderwens is allesoverheersend, zeker wanneer je wordt omgeven door zwangere vriendinnen. Hormoonbehandelingen, verplichte vrijpartijen, hoop en teleurstelling leggen een enorme druk op jullie relatie. Je loopt het risico krachtige eigenschappen te verliezen en in plaats daarvan in valkuilen te stappen. Prettige sensitiviteit kan bijvoorbeeld omslaan in een situatie waar je enkel beren op de weg ziet. Introverte personen gaan zich plotseling afzonderen en de eigenschap zorgzaamheid maakt plaats voor een minderwaardige houding. Deze veranderingen sluipen je leven in waardoor partners elkaar kwijt kunnen raken. Het voeren van een normaal gesprek wordt moeizaam.

Partner én ouder

Stel dat je wel zwanger wordt? Was deze zwangerschap gepland? Waren jullie er helemaal klaar voor, maar donder je van die roze wolk omdat je kind de eerste tijd alleen maar huilt? Zwangerschap en de komst van een kind zorgt voor de nodige opschudding binnen relaties, zowel positief als negatief. In emotioneel, praktisch en financieel opzicht verandert er van alles. Je bent naast partner ook ouder. Deze rollen kunnen elkaar enorm versterken, maar elkaar ook in de weg zitten. Vanaf nu moeten tijd en aandacht worden verdeeld. Daar waar het leven onbekommerd en vrij was, is er na het krijgen van een kind sprake van verantwoordelijkheden en gebondenheid.

Een vervulde of onvervulde kinderwens…

Wanneer je je relatie in beide situaties wilt blijven herijken ga je nu en dan een open gesprek met elkaar aan. Zo voorkom je dat je elkaar uit het oog verliest. Je behoeften blijven vervuld en negatieve emoties als verdriet, boosheid en angst worden voorkomen.

Hoe om te gaan met kinderwens en ouderschap in je relatie?

Situaties, relaties en individuen zijn te persoonsgebonden om daar een pasklaar antwoord op te geven. Hoe om te gaan met situaties omtrent ongewenste zwangerschap, uitblijven van zwangerschap en ouderschap is maatwerk. Jij en je partner moeten aan het werk, juist in een tijd dat je nagenoeg geen tijd over hebt. Ook emoties vreten energie, zeker wanneer je een kinderwens hebt of ouder van een kind geworden bent. Je staat in een overlevingsmodus en het risico in valkuilen te lopen is groot.

Een deel van de oplossing

Een deel van de oplossing ligt verborgen in erkenning. Kun je accepteren dat een kinderwens, zwangerschap en krijgen van kinderen je persoonlijk maar ook je relatie diep raakt? Kun je erkennen dat  wat voorheen een roze wolk leek, soms ook kan veranderen in een dreigende donderwolk? In onze huidige maatschappij worden we voortdurend beïnvloed door het idee dat alles mooi, succesvol en perfect moet zijn. Gelukkig voelen zou de maatstaf zijn voor een geslaagd leven. Kun je dat idee proberen los te laten? Dan ben je beter in staat om te gaan met het tegenovergestelde.

Gewoonweg accepteren?

Nee hoor, wanneer ik zeg dat je een situatie kunt leren erkennen, is dat iets anders dan dat je je ergens bij neerlegt. Ermee leren omgaan is proces van vallen en opstaan, maar een mooi begin. Zeker wanneer je elkaar kunt helpen. Ook hier speelt de liefdeskaart weer een rol. Waar heeft je partner behoefte aan? Wat heeft hij of zij nodig? Wat kun jij doen om daarbij te helpen? Daarbij is het van belang dat je zelf goed kunt verwoorden welke behoeften je hebt. Pas dan kan je partner het gaan begrijpen.

Hoe maak je gevoelens kenbaar?

Geweldloze communicatie vormt een mooie “werkwijze” die duidelijk maakt dat twee partners praten over dezelfde realiteit. Je zet feiten op een rij, het is duidelijk hoe een ieder zich daarbij voelt en welke onderliggende behoeften er zijn. Vervolgens kun je bekijken wat jij en je partner kunnen doen om aan die behoeften tegemoet te komen. Wees flexibel, beweeg mee. Probeer samen zo dicht mogelijk bij de oplossing te komen die helpend is voor jou, maar zeker ook voor je relatie.

De invloed van familie

Bemoeienissen van familie in je relatie geeft spanning tussen partners

Bemoeienissen die leiden tot ergernissen

Een (schoon)moeder die zich overal mee bemoeien.
Een partner die niet volledig achter mij staat.
Ouders die dagelijks over de vloer komen.
Een zus / broer die jaloers is.
Een grote familie die veel tijd opeist.
Veel geklets over ons.
Een buitenbeentje voelen.
Een partner die nooit mee wil naar mijn familie.
Veel voor mijn ouder(s) zorgen.

Het is vaak fijn wanneer je ouders of schoonouders helpen wanneer er iets te klussen valt of als je een oppas nodig hebt. Toch wordt (schoon)familie in je schoot geworpen, die krijg je cadeau. In de meeste gevallen groeit er een relatie tussen schoonzoon, –dochter en ouders maar in enkele gevallen is er sprake van een mismatch die je relatie behoorlijk kan beïnvloeden. De oorzaken en gevolgen lopen uiteen. Ik schets enkele voorbeelden:

Schoonouders

Het kan zijn dat (schoon)ouders te aanwezig zijn voor je. Wellicht is het in de familiecultuur normaal dat men onaangekondigd op bezoek komt. Zo staan je (schoon)ouders in de woonkamer, net wanneer jij denkt een moment voor jezelf te hebben. Of het nou je ouders, schoonouders, broers of zussen zijn, het kan tot ergernis leiden als anderen te pas en te onpas in ‘jouw tuintje schoffelen’.

Ongevraagd advies

Ongevraagd advies krijgen vormt ook een bron van ergernis. Je weet wat je wilt en waarom, hebt dit samen met je partner kortgesloten en dan komt de familie met een zeer uitgesproken mening. Het zet jou of je partner aan het twijfelen. Daar waar de adviezen goed bedoeld zijn, kunnen ze frustraties of teleurstelling bij jou of je partner opwekken. Saamhorigheid lijkt ver weg en een van de twee voelt zich niet gehoord. “Je staat niet achter me!” Zeker als de ander partij je schoonfamilie is, kunnen heftige negatieve gevoelens ontstaan.

Claimgedrag

In sommige families hecht men sterk aan tradities als verjaardagen, feestdagen en jaarlijkse uitstapjes. Indirect wordt jouw agenda geclaimd, zeker wanneer iedereen verder weg woont. Je bent best bereid zaken te schrappen om verjaardagen te vieren, maar vindt alle verjaardagen van achternichtjes en –neefjes too much. Vervolgens stuit je partner op groot verzet. Uiteindelijk kan hij of zij zelfs gaan twijfelen over de toekomst van de relatie, of jou richting familie aanwijzen als de expliciete reden van het afzeggen van een verjaardag.

Zorg

Ook kan het de participatiemaatschappij zijn die verwacht dat je verantwoordelijkheid neemt om voor je naasten te zorgen. De zorg voor je (schoon)ouders kan intensief zijn. Ook jij hebt een druk leven met een baan, gezin en sociale activiteiten. Het is al een uitdaging om tijd voor elkaar te maken en met extra zorg erbij lijkt het onmogelijk te worden. Mantelzorg is allesbehalve een kleinigheid. Buiten de investering in tijd, heeft het ook een emotionele impact.

Bovenstaande aspecten zijn enkel voorbeelden van familiare kwesties die een beroep kunnen doen op je relatie. De invloed kan dusdanig zijn dat jullie samenzijn onder druk komt te staan of er zelfs voor zorgen dat jullie besluiten ieder een andere weg te gaan bewandelen.

Hoe om te gaan met invloeden vanuit familie?

Hiervoor draag ik de “Cirkel van invloed” aan die wordt behandeld in de theorie van Steven Covey. Dit model is een hulpmiddel om inzichtelijk te maken partners weer grip krijgt op het eigen leven. Je kunt het model individueel of als partners toepassen.

De cirkel van invloed van Steven Covey

Eigen controle

De cirkel in het midden, de “eigen controle” kun je ook betitelen als “onze controle”. Stel allereerst vast wat je zelf en sámen belangrijk vindt. Zo voorkom je ergernissen, frustraties en teleurstellingen. Kies een aantal kernwaarden uit waar je het over eens bent. Op basis van deze waarden maak je afspraken. Stel je voor je kiest samen voor de waarde respect. Vanuit die waarde kun samen vaststellen dat het ongepast is om elkaar in het openbaar negatief commentaar te geven.

Invloed

De tweede cirkel, de cirkel van invloed vormt de volgende stap. Stel je voor, je bent het erover eens dat onverwachts bezoek van familie geen respect toont voor jullie privacy. Dat communiceer je vervolgens met de mensen in je buitenkring. Wellicht denk je nu: “Dat pikken ze nooit!” Weet dat je naasten verwachtingen hebben en ontevreden zullen zijn wanneer jullie daar van afwijken. Maar het is toch zonde als je ja zegt tegen een ander en nee tegen jezelf? Dan gaan jullie namelijk over een grens heen. Het is jouw en jullie leven en de regie en grenzen? Die heb je zelf in handen. Zodra je de regie neemt, kan dit het gedrag van anderen beïnvloeden. Je (schoon)moeder gaat voortaan bellen en vraagt of het uitkomt dat ze even langs komt.

Mensen om jullie heen begrijpen en accepteren de situatie wanneer je toelichting geeft. Zie het als de kunst om begrip te krijgen voor jullie keuzes in plaats van het afleggen van verantwoording.Stel nu dat in de praktijk blijkt dat dat wat jullie hebben voorgenomen minder goed werkt, dan verander je iets. Maar blijf bij jullie zelf, in plaats van het belang van een ander voorop te stellen. Vrienden, collega’s en familie gaan je serieus nemen, zodra je jezelf serieus neemt.

Geen invloed

De buitenste cirkel is die van geen invloed. Er gebeuren dingen op afstand zonder dat je er invloed op kunt uitoefenen. Neem de participatiemaatschappij. Je ouders hebben in toenemende mate verzorging nodig. Ouderen moeten zo lang mogelijk zelfstandig blijven wonen met minimale hulp vanuit de overheid en bezuinigingen in de zorg. Indirect wordt er een beroep gedaan op mantelzorg door de volwassen. Dit is een maatschappelijke ontwikkeling en hoeft geen wens van jou te zijn. Je kunt je zorgen of boos maken over het vraagstuk ouderenzorg, maar je hebt er weinig tot geen invloed op.

Uiteindelijk komt het erop neer dat je relatie het meest gebaat is bij een stevig fundament waarbij de cirkel van controle een prima “tool” is om dit fundament zélf en samen vorm te geven.

Onverwerkt verleden – de rugzak

Ik draag mijn verleden met me mee

Ervaringen uit het verleden maken deels uit wie we zijn

Ruzie vind ik verschrikkelijk omdat dit er bij ons thuis nooit was.
Ik kreeg altijd mijn zin.
Mijn partner kan het verleden niet laten rusten.
De gedachte alleen te zijn, maakt me doodsbang.
Ik ben jaren gepest en ben daardoor heel onzeker.
Hoe goed ik ook mijn best doe, het is nooit goed.
Ik heb als kind jaren voor mijn moeder gezorgd.
Mijn ouders zijn gescheiden toen ik jong was.
Mijn vorige partner ging vreemd.

Wie we zijn, wat we denken en voelen, is deels ingegeven door ervaringen uit het verleden. Sinds je prille bestaan wordt je beïnvloed door je omgeving en de ervaringen die je daarin opdoet. In de psychologie is er tot op de dag van vandaag geen antwoord op wat nu aangeboren (nature) of aangeleerd (nurture) gedrag is. De precieze grens ontbreekt maar we weten wel dat beiden van invloed zijn.

Zo neem je al je ervaringen, karaktertrekken en gevoelens mee als je aan een relatie begint. Jouw bagage bepaalt hoe je op bepaalde situaties of op gedrag reageert. Dat geldt ook voor je partner.

Stel je voor…

  • Je vorige partner is vreemdgegaan en je hebt je bedrogen gevoeld, dan kan het zijn dat je in je huidige relatie wantrouwend reageert. Je bent achterdochtig terwijl je huidige partner waanzinnig trouw is. Jouw gedachten, gevoelens en gedrag horen bij een oude situatie. Het wantrouwen kan zorgen voor een gekwetst gevoel van je huidige partner;
  • Je ouders maakten enkel ruzie toen je klein was. Ze schreeuwden tegen elkaar. Zodra je partner zijn of haar stem verheft, haak je direct af. Als je ouders ruzie hadden was je gewend weg te lopen;
  • Je bent een zorgzaam persoon die er altijd voor zijn partner wilt zijn, voor hem/haar zorgen en je laat weinig ruimte aan een ander over er ook voor jou te zijn;
  • Je wilt conflicten vermijden en bent gewend weg hiervoor weg te lopen. Het liefst laat je zaken varen omdat je opkomen voor jezelf geen karaktertrek van je is. Ook dat gaat je relatie negatief beïnvloeden.

Jouw gedachten en gevoelens vormen jouw waarheid. Ook je lichaam reageert. Onrust, spanning, vermoeidheid en concentratieproblemen zijn daar voorbeelden van. Dat zijn vervelende gevoelens waar je het liefst vanaf wilt. Maar wanneer je gelooft in jouw waarheid, ga je er al gauw van uit dat het aan je partner ligt. Hij of zij moet zich anders gedragen. Dat is precies waar relatieproblemen ontstaan.

Weet wat in je rugzak zit en gooi er wat uit

Ieder mens heeft bagage uit het verleden in zijn rugzak.

De uitspraak “Zo ben ik nou eenmaal” is deels waar. Je gedachten, gevoelens en reacties hebben te maken met je karakter. Je kunt bijvoorbeeld een gevoelig mens zijn en daarom anders reageren dan iemand die onverstoorbaar is. De een laat zich leiden door passie en het onderbuikgevoel, de ander is geneigd om weloverwogen keuzes te maken op basis van zijn verstand. De een praat er op los, de ander houdt zich stil.

Karaktereigenschappen

Karaktereigenschappen zijn in je zijn verankerd. Je zult altijd sterk neigen te denken, voelen en handelen zoals je bent. Maar je kunt het wel beïnvloeden. In mijn praktijk wordt vaak: “Ik moet wel mezelf kunnen zijn” gezegd. Dat is zeker belangrijk. Het leven met je partner moet werkelijk zijn in plaats van een toneelspel. Toch kun je, wanneer je je karaktertrekken kent, ook ontdekken wat je valkuilen zijn. Zo kun je je valkuilen omzeilen en gewenst gedrag aanleren. Ben je een gevoelig mens? Dan is het toch fijn voor jou om af en toe onverstoorbaar te leren zijn in plaats van overgevoelig. Je partner kan daar wellicht als geen ander bij helpen omdat hij of zijn onverstoorbaar is.

Balast

De een draagt voor zijn gevoel een zwaardere rugzak met zich mee dan de ander. Hoe dan ook, het is fijn om te ontdekken welke ballast je voor je gevoel met je meedraagt. Welke ervaringen hebben een positieve en negatieve invloed op gedachten en gevoelens? Zodra je je dit beseft weet je ook dat het jouw waarheid is in plaats die van de ander.

Vervolgens kun je actie ondernemen. Het een gooi je eenvoudig overboord, van andere dingen neem je moeilijker afscheid. Maar je zult merken dat, zodra je je rugzak lichter weet te maken, je minder ballast ervaart.

Rouw en verlies

Rouw en verlies kan leiden tot spanning en afstand tussen partners

Verschillend omgaan met rouw en verlies

We verwerken allemaal op onze eigen manier. Emoties en reacties lopen uiteen en ook de tijd die iemand nodig heeft om verlies te verwerken verschilt. Binnen je relatie kan de manier van verwerken leiden tot spanningen en afstand.

Hoe heftig het verlies wordt ervaren, hangt af van verschillende factoren. Zo spelen leeftijd en de persoon een rol maar is ook de mate van onverwachtheid, je innerlijke kracht en de steun die je vanuit de omgeving krijgt relevant. Je kunt je voorstellen dat het anders voelt je ouder te verliezen op hoogbejaarde leeftijd, dan een vriend die aan een ziekte sterft of een kind dat verongelukt.

Als relatiecounsellor ervaar ik vaak dat de ene partner nog volop in het proces van rouwverwerking zit, terwijl de andere partner weinig direct wordt geraakt door een verlies. Ook komt het voor dat de een het verdriet verwerkt en zich op de toekomst wilt richten, terwijl de ander nog in een rouwproces zit. De periode dat de een in de rouw is, kan de ander te lang duren. Je kunt je voorstellen dat verschillende manieren om verlies te verwerken en het korter of langer duren van dit proces, kan leiden tot spanningen binnen de relatie. De persoon in rouw heeft vooral behoefte aan geduld en begrip. De ander heeft daarentegen een grens die bereikt kan worden. Dit kan resulteren in het feit partners zich afsluiten en emoties ontkennen waardoor de kwaliteit van jullie relatie achteruit gaat.

Hoe om te gaan met rouw en verlies?

Fasen

Er zijn uiteenlopende antwoorden die antwoord op deze vraag kunnen geven. In de meeste situaties blijken inzicht en acceptatie van rouw helpen te werken. Inzicht en acceptatie laten je de situatie doorleven zonder hoop te verliezen op een mooie toekomst. In de meeste rouwprocessen doorloopt de mens onderstaande fasen:

  1. Verdoving: Ongeloof en ontkenning overheersen. “Het kán gewoon niet waar zijn.”;
  2. Verlangen en een zoektocht: Mensen zoeken naar de persoon die er overleden is. Deze fase kenmerkt zich door de drang om bij de verloren persoon te zijn. Ook is iemand vaak gefocust op zaken die hem of haar aan de verloren persoon doen herinneren;
  3. Verwarring en wanhoop: in deze fase is sprake van zeer wisselende, intense emoties.
  4. Reorganisatie: de tijd van aanvaarding van- en aanpassing aan de nieuwe situatie.

De duur van een fase

De duur van een fase is voor iedereen verschillend. Des te groter het verlies, des te aanzienlijker de kans dat fasen geregeld terugkomen. Partners ervaren dat op hun eigen manier. Geef elkaar ruimte, toon begrip, accepteer en steun. Communicatie vormt daarbij de sleutel. Blijf met elkaar in gesprek. Je weet pas of je iets voor elkaar kunt betekenen wanneer je weet hoe het voelt en zit. Zo kun je waar nodig steunen of juist afstand nemen. Vertel elkaar over je behoeften. Zo ga je daadwerkelijk iets voor elkaar betekenen tijdens een rouwperiode.

Een terugblik

Stel je voor… iets om je heen raakt je en doet je denken aan degene die je mist. Jij ervaart pijn zonder dat je je partner iets vertelt. Toch merkt hij of zijn wel dat er iets aan de hand is omdat je anders reageert. Wanneer je eerlijk naar jezelf kunt kun over gevoelens en behoeften, betrek je partner daar dan ook in. Het is goed je partner te vertellen dat het fijn is als hij of zij je eventjes met rust laat of je juist wilt troosten. Zo krijg jij de steun die je nodig hebt en ervaart de ander een opluchting omdat hij of zijn weet wat jou helpt.

Verdriet een spelbreker?

Verdriet kan je helpen situaties te accepteren

Wanneer je al eerder hebt ervaren dat het stap voor stap lukt om in de fase van acceptatie en aanpassen terecht te komen betekent dat dus ook dat het je een tweede, derde of vierde keer kan lukken. Een gevoel van verdriet hoeft geen langdurige terugval te betekenen. De fasen helpen je om situaties te accepteren.

In onze maatschappij waarin geluk, succes en blijdschap wordt verheven boven verdriet, rouw en verlies is het een uitdaging om uiting te geven aan dat verdriet. De omgeving vermijdt het onderwerp of geeft na verloop van tijd aan “Je moet door. Je kunt er niet in blijven hangen. Het is zoals het is. Het komt goed.” Probeer deze opmerkingen te laten varen. We zijn allemaal een beetje besmet met de gedachte dat verdriet en rouw spelbrekers zijn die vooral gauw over moeten verdwijnen.

Maar verdriet en rouw zijn de andere kant van dezelfde levensmedaille. Dat is zoals het is!

Hoe zit het nou met jou?

Ik ben erg benieuwd hoe jij in je relatie staat en hoe je omgaat met alle invloeden. Laat het hieronder bij commentaar even weten!

Heb je iets aan dit blog gehad, dan zou ik je ook dankbaar zijn als je het zou helpen verspreiden door het aan een vriend te sturen of op Twitter, Google+ of Facebook te delen. Dank je wel!

Laat een berichtje achter!

Comment Section

0 reacties op “Gelukkig blijven in je relatie. Het kan!

Plaats een reactie


*